Ұлы посттың бірінші аптасының сәрсенбісінде Қазақстан Православие Шіркеуінің Басшысы Алматыдағы Вознесенский кафедралды соборында қасиетті Андрей Критскийдің тәубе канонын оқуды жалғастырды

25 ақпан 2026 жылы, Ұлы Оразаның бірінші аптасының сәрсенбісінде, Қазақстан Православие Шіркеуінің Басшысы Астана және Қазақстан митрополиті Александр Алматы қаласындағы Вознесенский кафедралды соборында қасиетті Андрей Критскийдің ұлы тәубе канонын оқуды жалғастырды.

Сәрсенбі күні ұлы канонға терең рухани құлдыраудан жоғары тақуалыққа бет бұрған қасиетті Мария Египетскаяның құрметіне бірнеше тропарь қосылады.

Құлшылық барысында Митрополиттік округ бөлімдерінің жетекшілері, Вознесенский соборының клириктері, Алматы епархиялық басқармасының қызметкерлері және жамағат өкілдері дұға етті.

Канон оқылғаннан кейін Қазақстан Православие Шіркеуінің Басшысы жиналған қауымға тағылымды сөзін арнады.

Кешкі құлшылықтыңо әндерін орындағандар: Ресейдің Еңбек сіңірген өнер қайраткері О.Н. Овчинниковтың жетекшілігімен Митрополиттік округ хоры және Е. Богуславец басқарған Вознесенский соборының хоры.

Қазақстан Митрополиттік округінің  YouTube-тегі «Semirechie» арнасында қасиетті Андрей Критский канонының оқылуы тікелей эфирде көрсетілді.

Бейсенбі күні митрополит Александр Оңтүстік астананың басты ғибадатханасында қасиетті Андрей Критскийдің тәубе канонын оқуды аяқтайды.

«Таза сәрсенбі күні қасиетті Андрей Критскийдің тәубе канонының үшінші бөлігі оқылады. Бейнелік байлығы мен поэзиясының тереңдігі, Киелі кітап тарихындағы оқиғалар мен тұлғалардың алуан көрінісі, ой биіктігі, сезім тереңдігі, сөз қуаты — осының бәрі тәубе канонын православиелік гимнографияның көрнекті туындысына айналдырады. Канон оқылатын кешкі құлшылықтар — бүкіл шіркеулік жылдың ең маңызды қызметтерінің бірі. Православиелік христиандардың басым бөлігі бұл құлшылықтарға қатысудың маңызын түсінетіні қуантады. Бүгін де ғибадатханалар дұға етушілерге толы.

Ежелгі заманда Константинопольде қасиетті Андрейдің тәубе каноны Ұлы пост кезінде ғана емес, қалаға қауіп төнген күндері — табиғи апаттар, жер сілкіністері немесе жау шапқыншылығы кезінде де оқылатын дәстүр болған. Византия астанасының тұрғындары адамзат күнәлары түрлі қасірет пен қайғы-қасіретке әкелетінін жақсы түсінген. Ал апаттан құтылу халықтың шынайы тәубесіне ғана байланысты.

Қасиетті Андрейдің каноны бізді тәубеге үйретеді. Тәубе — бұл бір сәттік өкініш емес, жанның толық жаңаруы, Құдайдың рақымы арқылы адам табиғатының сауығуы. Жанды тәубеге оятудың құралы ретінде Киелі кітаптағы әділдер мен күнәкарлардың мысалдары беріледі. Ғибадатханада дұға еткен әрбір жан солармен салыстырылады. Канон тоғыз жырдан тұрады. Алғашқы сегіз жырда жұмақта күнә жасаған алғашқы адам Адамнан бастап Даниял пайғамбарға дейінгі ескі өсиеттік бейнелер қарастырылады. Бұл мысалдардың мақсаты — күнәкарға өзінің қандай ауыр халде екенін көрсету және оның алдына екі жолды белгілеу: опат болу жолы мен құтқарылу жолы. Құтқарылу жолы тек Құдайға терең әрі шынайы тәубе келтіру туралы берік шешім арқылы ғана мүмкін.

Опат жолы қорқынышты! Бүгін, сәрсенбі күні, біз Құдайға бет бұруға күш таппаған ескі өсиеттік күнәкарларды еске алдық. Бір тропарьда: «Ауыр мінезіммен және қараңғыланған ақылыммен қатал перғауынға, сондай-ақ Ианний мен Иамврийге жаныммен де, тәніммен де ұқсап кеттім. Бірақ Өзің маған жәрдем ет, Уа, Ием!» — деп айтылады. Мұнда жан перғауынның және Құдайдың еркіне қарсы шығып, пайғамбар Мұсаға сиқыр арқылы қарсыласқан мысырлық жрецтер Ианний мен Иамврийдің іс-әрекеттерінен сақтануға шақырылады. Бұл — күнәкарлардың жолы. Оған түсуден қорқайық!

Күнәкарлардың жолына қарсы әділ өмір жолы — Құдайға мойынсұну жолы қойылады. Келесі тропарьда Ілия пайғамбар дәуіріне ауысамыз: «Саған аспан жабылды, жаным, және Құдайдың аштығы сені де бір кезде Фесвит Ілияның сөздеріне мойынсұнбаған Ахавты қудалағандай қуды; бірақ Сарепта жесіріне ұқса». Мұнда адам пұтқа табынушы болып, Ілия пайғамбарды қудалаған зұлым патша Ахавқа еліктемеуге, керісінше Құдайдың құлын паналатқан Сарепта жесірі сияқты тақуа болуға шақырылады.

Тәубе канонының өсиеттеріне құлақ асқан жан опат жолынан теріс айналып, әділ өмір жолына нық тұруға бекінеді». Митрополит Александрдың уағызынан.